Εικαστική Έκθεση Κώστα Βρούβα "Ο Ήχος του Γκονγκ"



Η MYRO Gallery έχει την χαρά να σας προσκαλέσει στα εγκαίνια της ατομικής έκθεσης του Κώστα Βρούβα με τίτλο «Ο Ήχος του Γκόνγκ» την Πέμπτη 11 Απριλίου του 2019 στις 8:00μμ. Την έκθεση οργανώνει και επιμελείται η γενική επιμελήτρια της Myro Gallery Εύη Κυρμακίδου, εικαστικός και το κείμενο παρουσίασης του έργου του καλλιτέχνη είναι του Ομότιμου Καθηγητή Ιστορίας της Τέχνης του Α.Π.Θ και προέδρου της AICA Ελλάς Εμμανουήλ Μαυρομμάτη.
Μεταξύ άλλων ο κ.Μαυρομμάτης αναφέρει για το έργο του Κώστα Βρούβα:


{…«Σε ένα κείμενο που είχα δημοσιεύσει, το 1996, για την ατομική έκθεση του Κώστα Βρούβα στις Νέες Μορφές, έγραψα ότι ο καλλιτέχνης παραπέμπει [...] σε μια στρατηγική οργάνωση του "άδειου" μέσα από ένα θέμα, όπως είναι η σχέση του "χώρου" με τον "ήχο". [...]. Επρόκειτο στην έκθεση εκείνη για μια σειρά από προσδοκώμενα αποτελέσματα που θα είχε η συστηματική παράθεση οργάνων από φθαρμένα υλικά (κρουστό, πνευστό, ακορντεόν, έγχορδο φωνητικό αναλόγιο, κόρνες, τρομπέτες, σκαπτικά τρυπάνια ως τα πλήκτρα ενός πιάνου σε ένα πάγκο εργασίας, κ.α.) τα οποία στην ακραία τους λιτότητα των τεχνικών τους μέσων απέδιδαν την ιδέα της αναζήτησης της απλούστερης, όσο το δυνατό, γλυπτικής έκφρασης.΄Εχουν περάσει από τότε είκοσι περίπου χρόνια στο διάστημα των οποίων ο καλλιτέχνης συστηματοποίησε αυτή τη λογική της σιωπής, σε έναν άδειο χώρο, με την ιδέα της αναμονής του ήχου που θα επρόκειτο να έρθει, όταν ο χώρος θα ήταν ο κατάλληλος. Ο Βρούβας εννοούσε μια ορχήστρα σιωπής. [...] Αυτή η λογική της παύσης -της σιωπής του ήχου ο οποίος όμως φαίνεται να είναι εκεί, στα μουσικά γλυπτά των εγκαταστάσεων που εν δυνάμει θα τον λειτουργούσαν-, αντιπροσωπεύει για τον καλλιτέχνη την ιδέα της απουσίας ως του κενού, σε μια εννοούμενη συνέχεια από το μουσικό όργανο προς τον ήχο -διασώζοντας τη συνέχεια- και αντιπροσωπεύει την ιδέα της διακοπής ενός συσχετισμού (του μουσικού οργάνου και του ήχου) που επιβεβαιώνει ως διακοπή, ότι «ο συσχετισμός ήταν». Είναι διάλογος με την απουσία. [...] Την ίδια λογική επικυρώνει στη συνέχεια η αντίστοιχη κατασκευή της παρουσίας με τα «γκονγκ» του καλλιτέχνη να δραστηριοποιούνται στον παρόντα χρόνο (: όταν επεμβαίνουμε παράγουν ήχο), ως η κατάληξη μιας σειράς στην οποία ο συσχετισμός δεν αφορά πλέον τις προηγούμενες μεμονωμένες μουσικές μονάδες στο χώρο να συμπαρίστανται η μία στην άλλη παραπέμποντας στην αναδρομική τους -η κάθε μία- σιωπή, αλλά που λειτουργούν αντίθετα ως παρουσίες ήχου στο χώρο -και ως συστήματα οργάνωσης του καθεαυτού χώρου με τον ήχο [...] Ο καλλιτέχνης μας δίνει να αντιληφθούμε ότι τα γλυπτά του είναι ήχοι που έγιναν σώματα και ότι η εικόνα του ήχου συμπίπτει με τον ήχο. Ότι η ανάλυση της λειτουργίας τους υποδεικνύει πως ο ήχος δεν λειτουργεί ως προσωπικό μας μόνο βίωμα που προσλαμβάνουν οι αισθήσεις, αλλά και ως η υλοποιημένη σύνταξη της λογικής της εικόνας.»..]

No comments:

Post a Comment